کفش کوهنوردی

با توجه به نوع رشته ورزشي کوهنوردي و سنگنوردي اندام تحتاني و پاها بيشترين نقش وفعاليت را در انجام اين رشته ورزشي دارد.
و قاعدتا شايعترين آسيب هاي ورزشي در کوهنوردي صدمات اندام تحتاني و پاها ميباشد.مفاصل زانو و مچ پا نيز از حساسترين مفاصل بدن ميباشند که در ورزش کوهنوردي در معرض مستقيم ضربات متوالي و متناوب ميباشند.نتيجه اينکه براي پيشگيري از آسيب هاي پا ميبايست به سلامت پا بيشتر توجه نمود ودر اين ميان اهميت کفش مناسب و تاثير آن بر سلامت بدن بوضوح قابل درک است.

انواع کفش:

امروزه با توجه به پيشرفت تکنولوزي بنا به نوع برنامه انواع مختلفي از کفشها براي فعاليت هاي مختلف در بازار يافت ميشود، انواع کفش مورد استفاده در ورزش كوهنوردي:
1-سنگ نوردي:با شکل خاص و مواد خاصي توليد ميشود.
2-کوهپيمايي:اين نوع کفش آج کمتري دارد.
3-کوهنوردي نيمه سنگين
4-کوهنوردي سنگين:يک پوش – دو پوش – سه پوش(اکثرا گتر سرخود است)
5-برنامه هاي ترکيبي:سنگ ويخ :همچون کفشهاي پلاستيک
6-کفش يخ نوردي
7-........
موارد 3 تا 6 محلي براي نصب گرامپون دارد.

جنس لايه بيروني کفشهاي پلاستيک فايبر گلاس و کربن است.

مواد متنوعي که در ساخت کفش استفاده مي شود:
1-چرم طبيعي.
2-چرم مصنوعي.
3-پارچه هاي مخصوص.
4-ترکيبات پارچه اي جديد مثل گورتکس

مواد بکار رفته در تخت کفش:

ترکيبي از کربن و لاستيک:معروفترين آن با نام تجاري “ويبرام” است.ماده اي سخت و پر اصطکاک ميباشد.
خصوصيات لازم براي تخت کفش(کفي کفش) بايد شامل موارد ذيل باشد:
1-قابل انعطاف باشد.
2-ضربه گير باشد.
3-وضعيت استقرار کف پا را در داخل کفش حفظ کند.
4- عآج هاي عميق داشته باشد.
5-اصطکاک خوبي داشته باشد.
6-مقاومت مناسبي داشته باشد.

خصوصيات لازم رويه کفش:

1-ضد آب باشد.
2-قابليت تعريق داشته باشد.
3-تا حدودي براي راحتي پا نرم و قابل انعطاف باشد.
4-محکم باشد.
5-قابل ارتجاع باشد.
6-مقاوم به سرما گرما و عوامل محيطي باشد.
7-بندها تا نزديکي پنجه پا ادامه داشته باشد.(راحت تر است.بهتر کيپ مي شود.درآوردن آن راحت تر است)
8-تا روي پا و قوزکها را بپوشاند.

 مراقبت بهتر از کفش:
در صورت کوچکترين صدمه اي به كفش دراسرع وقت بايد تعمير شود.

بعد از برنامه:
1-کفش را بايد شست.
2-با پارچه آنرا خشک کرد.
3- قالب زد(خصوصا در کفشهاي چرمي).
4-براي حفظ انعطاف پذيري کفش وجلوگيري از نفوذ آب ورطوبت آنرا خشک کرده و واکس مخصوص بزنيد.
5-ازآتش و گرماي زياد براي خشک کردن کفش استفاده نکنيد.
6-براي کفش پلاستيک از اسپري مخصوص محافظت کننده استفاده کنيد.

اندازه کفش:
خيلي گشاد نباشد:ايجاد تاولهاي پوستي مي کند.
خيلي کيپ وتنگ نباشد:به پا فشار وارد مي آورد.
در صورت عدم رعايت موارد بالاكفش نامناسب به ناخنها وبستر ناخن صدمه ميزندو باعث خستگي پا مي شود.


كفش پلاستيك داراي معايب و مزاياي متعددي است:

مزاياي کفش پلاستيک: