پلیمر

واژه پلیمر در زبان فارسی به نام بسپار شناخته می شود. پلیمر ها از اجزاء کوچکی به نام مونومر تشکیل شده اند که بر اساس تعداد و نوع هر مونومر، پلیمر دارای خواص متفاوتی می باشد.مونومرها اصولا"از مواد پتروشیمی، بر پایه نفت می باشند و گاهی مواد پتروشیمی به کمک مواد معدنی تغییری در ساختمان مونومر ایجاد می کنند تا خواص جدیدی از خود نشان دهند.بعد از استخراج نفت از لایه های زمین این مواد را به پالایشگاه می برندو در ستون های متوالی و بر اساس تعداد کربن (وزن مولکولی)مواد مختلف موجود در نفت خاک را جدا می کنند.بدین ترتیب مواد حاصل در پالایشگاه به پتروشیمی رفته و از آن مواد با خواص یکسان بدست می آید که از کنار هم قرار دادن این مونومرها یک پلیمر با خواص مخصوص آن ماده حاصل می شود.

پلیمرها بخش عمده ای از مشتقات نفتی هستند که در انواع مختلف در صنعت پتروشیمی تولید و در صنایع گوناگون مورد استفاده قرار می گیرند. تصور جهان پیشرفته کنونی بدون وجود مواد پلیمری مشکل می باشد، امروزه این مواد جزئی از زندگی ما شده اند و در ساخت اشیای مختلف، از وسایل زندگی و مورد مصرف عمومی تا ابزار دقیق و پیچیده پزشکی و علمی به کار می روند.

اغلب پلیمرهای متداول از پلیمریزاسیون مولکول های ساده آلی به نام مونومر به دست می آید.پلیمرها خواص فیزیکی و مکانیکی نسبتا" خوب و مفیدی دارند.آنها دارای وزن مخصوص پایین و پایداری خوب در مقابل مواد شیمیایی هستند.

عایق پلیمری

 عایقی است بی نظیر برای سطوح مختلف ساختمانی و صنعتی. این عایق مدرن که اکنون جایگزین عایق های سنتی و معمولی در سراسر دنیا شده است، پس از اجراء پوششی فوق العاده یکنواخت،زیبا و نفوذناپذیر در مقابل رطوبت و حرارت را موجب می شود.

عایق پلیمری در برابر رشد جلبک، قارچ و کپک مقاوم بوده و وجود مواد آنتی باکتریال امکان استفاده های مختلف را به مکان مورد نظر خواهد داد.عایق پلیمری بهداشتی و بدون آلودگی زیست محیطی است.

منبع:  مقاله ارائه شده در نشریه پیام ساختمان و تاسیسات